Południe Francji oksytania
Południe Francji to dwa regiony: Oksytania (Occitanie) i Prowansja (Provence-Alpes-Côte d'Azur). W Oksytanii znajdziemy ślady osadnictwa rzymskiego, średniowieczne klasztory i kościoły, pola lawendy, uprawy winorośli, gaje oliwne, a wszystko to skąpane w południowym słońcu, które przyciągało artystów.
Wymienione tu miejscowości zwiedziliśmy w czasie trwającej trzy tygodnie podróży, która rozpoczęła się w hiszpańskiej Gironie, a zakończyła we włoskiej Bolonii. Korzystaliśmy wyłącznie z komunikacji publicznej. Zwiedziliśmy wiele pięknych miejsc, ale też wiele musieliśmy pominąć, więc będzie co zwiedzać w czasie następnej podróży na południe Francji.
Podane ceny biletów dotyczą osoby dorosłej w 2025 roku.
Jak dojechać?
Z Paryża do miast południa Francji dojedziemy samochodem w nieco ponad 8 godzin.
Lot z podparyskiego lotniska Orly do Montpellier (Oksytania) trwa półtorej godziny.
Połączenie pociągiem TGV INOUI Paris Gare de Lyon – Montpellier trwa 3 godziny 30 min.
Narbonne
Narbonne to niewielkie miasto regionu zwanego Oksytanią, położone niecałe 100 km na północ od granicy z Hiszpanią-Katalonią, i 157 km od katalońskiej Girony, gdzie lądują tanie linie lotnicze. Pomiędzy Gironą a Narboną kursują pociągi hiszpańskie (RENFE) jaki i francuskie TGV INOUI. Podróż pociągiem bezpośrednim trwa półtorej godziny.
Narbonne
Narbona została założona w 118 roku przed naszą erą przez Rzymian, którzy z zapałem poszerzali granice imperium rzymskiego. Kolonia nazywała się wówczas Narbo Martius. Stąd w okolicy wiele pozostałości sprzed dwóch tysiącleci: fragmentów osad rzymskich, spichlerzy, np. L’Horreum, podziemny spichlerz z czasów rzymskich położony blisko centrum miasta (wstęp 5 €).
W porze déjeuner, czyli między 12h00 a 14h00 zamykają się muzea i mniejsze sklepy. Miejscowa hala targowa czynna jest do godziny 14h00.
Narbonne
Starówkę miasta przecina kanał Canal de la Robine, łączący Narbonę z Morzem Śródziemnym. Na zdjęciu ponad drzewami widzimy wieżę Pałacu Arcybiskupiego i wieże katedry Saint-Just et Saint-Pasteur.
Narbonne
Budowa katedry Saint-Just et Saint-Pasteur rozpoczęła się w XIII wieku i nigdy nie została ukończona. Warto zwiedzić jej wnętrze i wstąpić do małego zielonego patio otoczonego krużgankami.
Narbonne
Przy głównym placu Narbony, Place de l’Hôtel de Ville, przed ratuszem wyeksponowano fragment antycznej drogi, którą wybudowano tutaj w około 118 roku przed naszą erą. Droga ta, zwana Via Domitia, pełniła strategiczną rolę w wymianie handlowej i przemieszczaniu wojsk pomiędzy Italią i półwyspem Iberyjskim. Na placu można usiąść przy kawie i pokontemplować historyczną zabudowę.
Narbonne
Budynek Pałacu Arcybiskupiego (palais des Archevêques) przy głównym placu Narbony, Place de l’Hôtel de Ville, pamięta wieki XIII i XIV. Składa się on z Pałacu Nowego (palais Neuf) w stylu gotyckim oraz romańskiego Pałacu Starego (palais Vieux). Dziś znajduje się tu ratusz miasta, oraz muzea: sztuki i historii (musée d’Art et d’Histoire, wstęp 12 €) oraz archeologiczne (musée Archéologique). Z wieży donjon Gilles Aycelin zobaczymy panoramę miasta, jeśli pokonamy 162 stopnie wiodące na górę.
Narbonne
Jeśli kogoś interesują stare kamienie, będzie szczęśliwy spacerując pośród eksponatów muzeum Narbo Via, (9 €). W oddalonej od centrum o 20 minut spacerem hali można zobaczyć pozostałości po imperium rzymskim: fragmenty kolumn, kamienne tablice z nagrobków, mozaiki, malowidła na kamiennych płytach, dekoracyjne fragmenty domostw osiedla rzymskiego Clos de la Lombarde (w północnej części Narbony). Nieczynne w poniedziałki.
Gruissan
Z Narbony można pojechać na plażę (przystanek Narbonne Plage) autobusem miejskim. To tylko 16 km. Inną opcją na plażowanie niedaleko Narbony jest kurort Gruissan Plage. Znajdziemy tu kempingi, restauracje serwujące owoce morza, port jachtowy i możliwości wycieczek morskich. Plaże są tu szerokie i piaszczyste. Można też pojeździć rowerem po okolicznych salinach. To popularna wśród Francuzów miejscowość wypoczynkowa, o czym świadczy m.in. spore osiedle domków wakacyjnych przy Plage des chalets.
Na zdjęciu port jachtowy w Gruissan.
Carcasonne
60 km na zachód od Narbony leży Carcasonne. Widok z mostu Pont Vieux nad rzeką Aude pozwala ogarnąć całość fortyfikacji górnego miasta – La Cité Médiévale. Trzeba pamiętać, że Carcasonne ma też część dolną (La Ville Basse), bardzo przyjemną, z placem Carnot w centrum. Jednak ruch turystyczny koncentruje się na górnym, średniowiecznym mieście, wokół którego znajdziemy płatne parkingi, a w obrębie murów obronnych, w sezonie, wielojęzyczny tłum.
Carcasonne
Historia Carcasonne zaczęła się w II wieku p.n.e., kiedy to wszędobylscy rzymianie założyli i ufortyfikowali osadę, którą nazwali Carcaso. W kolejnych wiekach potrzeba budowy tak okazałej warowni wynikła ze strategicznego położenia między Atlantykiem i Morzem Śródziemnym oraz między Masywem Centralnym i Pirenejami. Tu też toczyły się wojenki o wpływy między Francją a hiszpańskimi Aragonami, które zakończyły się Traktatem Pirenejskim w 1659 roku. Traktat ustalił granicę Francji z Hiszpanią, zakończył okres konfliktów i twierdza straciła na znaczeniu. Planowano nawet jej zburzenie, ponieważ poważnie nadgryzł ją ząb czasu, a okoliczni mieszkańcy zaczęli ją traktować jak darmowy skład materiałów budowlanych. W XIX wieku szczęśliwie jednak podjęto decyzję o ratowaniu zabytku.
Carcasonne
Warto wejść do zamku Château Comtal z XIII wieku, wtedy też będziemy mogli wejść na mury obronne i zobaczyć okolicę z góry. Bilet wstępu w sezonie letnim (do 30.09.2025) kosztuje 19 €, chyba że przyjdziemy po godz. 16h00, wtedy 13 €. Po sezonie (od 1.10.2025) cena również spadnie do 13 €. Practical information | Castle and ramparts of the city of Carcassonne
W bazylice Saint-Nazaire budowanej od XI do XIV wieku na uwagę zasługują piękne witraże. Jest jeszcze Muzeum Inkwizycji, gdzie można zaznajomić się z narzędziami tortur, ale nie ma ono zbyt dobrych opinii.
Sète
Sète zwane jest małą Wenecją południowej Francji. Poprzecinane kanałami, związane z morzem, nie próbuje na siłę przypodobać się turystom. Urocze skwery, fontanny, kamienice z XIX wieku, śródziemnomorska roślinność. Gdy podejdziemy na punkt widokowy Panoramique du Mont Saint-Clair, ujrzymy z góry te kanały, czerwone dachy starówki, port i morze. Warto też usiąść w restauracji z widokiem na kanał i cumujące tu łodzie rybackie, zamówić świeżą rybę i poczuć tę słynną francuską joie de vivre, radość życia.
Sète
Podróżujących samochodem zainteresuje informacja, że w lipcu i sierpniu merostwo udostępnia parking du Mas Coulet przy wjeździe do miasta od strony wschodniej i oferuje przejazd tramwajem wodnym z kei Quai Paul Riquet do kei Quai Général Durand (2 minuty od centrum miasta).
Na zdjęciu turnieje na wodach kanału Sète w czasie święta św. Ludwika. Co roku w sierpniu miasto świętuje powstanie portu Sète w 1666 roku. Organizowane są koncerty, procesje, pokazy fajerwerków i pokazy sprawnościowe na wodach kanału miasta. W 2025 roku uroczystości odbędą się w dniach 21-26 sierpnia.
Pozostałe atrakcje Oksytanii
- Miasto Montpellier z ładną starówką.
- Położone wśród rozlewisk i bagienek średniowieczne miasteczko Aigues-Mortes z murami obronnymi.
- Tu rozpoczyna się la Petite Camargue, oksytańska część rezerwatu Camargue, który w większości znajduje się w Prowansji.
- Saliny, niektóre z nich o pięknych różowych barwach (Le Lac Rose). Można wykupić zwiedzanie salin mini-pociągiem turystycznym (13,40 €).
- Le Pont du Gard – trzypiętrowy, arkadowy akwedukt nad rzeką Gard, zbudowany przez Rzymian w drugiej dekadzie I wieku przed naszą erą. Akwedukt doprowadzał wodę ze źródeł Gard do odległego o 24 km miasta Nîmes.
